EN ETKİLİ NASİHATTİR

[ATO]

Değerli Müminler
Peygamber Efendimiz bir gün ashabıyla otururken yere bir çubuk dikti. Sonra onun yanına ikinci bir çubuk, biraz ilerisine üçüncü bir çubuk daha dikti. Daha sonra onlara dönerek “Bunun ne demek olduğunu biliyor musunuz?” diye sordu. Onlar “Allah ve Rasulü daha iyi bilir.” diye cevap verdiler. Bunun üzerine kendisini merakla dinleyen ashabına meseleyi şöyle açıkladı: “Bu birinci çubuk insan, ikincisi onun eceli, üçüncüsü de istek ve arzularıdır. İnsan kuruntular peşinde koşup dururken ecel önünü keser ve onu alıp götürür.”[1]
Muhterem Kardeşlerim
Efendimizin belirttiği gibi, günlük meşgaleler peşinde, istek ve arzularımızı gerçekleştirmek için koşuşturup dururken bir gün öleceğimiz unutuyoruz. Bu unutkanlık da bizleri, dünyada ebedi yaşayacakmışız, hayatımız hiç sona ermeyecekmiş gibi davranmaya sevmekte. Oysa gerçek tam da bunun tersidir. Çünkü ölüm her nerede olursak olalım bize ulaşacak,[2] “Her nefis ölümü tadacaktır.”[3] Her gelecek ise yakındır. O halde hayat yolculuğumuzu, ölümü hatırlayarak, yolculuğumuzun sonunu düşünerek sürdürmemiz gerekmez mi? Böyle bir durumda ölüm bizler için en etkili nasihat olacaktır.
Aziz Kardeşlerim,
Ölümü hatırlayarak hayatımızı yaşamak, dünyaya başka bir gözle bakmamızı sağlar; unuttuğumuz, görmezden geldiğimiz görmek istemediğimiz şu hakikatleri bizlere hatırlatır:
Dünya fanidir; ellerimizin altından kayıp giden bu geçici hayatta kalıcı olan güzel davranışlara değer vermeli. [4]
Nefeslerimiz sayılıdır; bu nefesleri O’na isyan yolunda zayi etmemeli. Bizi var edip bu dünyaya gönderen ve bir gün tekrar çağıracak olan Allah’ın emirlerine riayet ederek ve yasaklarından sakınarak hayatı yaşamalı. [5]
Hayatın bir sonu vardır;  hayatın ne kadar kıymetli olduğunu unutmamalı. Ölüm gelmeden önce hayatın kıymetini bilmeli.[6] Elden çıktığında hayatı telafi etmek asla mümkün değildir. Boş, faydasız, kötü işleri terk etmeli. Güzel işler yapmalı; yaptığımız işler insanlara faydalı, arkamızdan dua ile anılmaya vesile olacak ameller olmalı.
Vakit dardır; sevdiklerimizin kıymetini bilmeli. Ailemiz, anne-baba, akraba ve arkadaşlarımızla olan bağlarımız ölümle kopmadan önce onlara karşı görev ve sorumluluklarımızı yerine getirmeye daha bir önem vermeli.
Zamanımız sınırlıdır, bu sınırlı zamanı hırsımızın esiri olup dünyalık temin etmeyi gaye-i hayat edinerek heder etmemeli. Gurur ve kibire konu olan özelliklerin toprak altında hükmünün olmadığını bilmeli.
Kardeşlerim,
Efendimiz; “Lezzetleri bıçak gibi kesen ölümü çok hatırlayın.”[7] buyurmaktadır. Ölümü hatırlayarak yaşamak, görev ve sorumluluklarımızı ihmal etmek olarak anlaşılmamalıdır. Zira yüce dinimiz bizden, dünyamız ile ahiretimiz arasında denge kurmamızı istemektedir. Dünya kötü değildir; kötü olan dünyevi istek ve arzulara boyun eğip Allah’ı unutmaktır. Bunu önlemenin yolu da Efendimizin tavsiyesi üzere ölümü hatırlamaktır.
Hutbemizi Hz. Ömer’in şu tavsiyeleriyle tamamlayalım: “Hesaba çekilmeden önce nefislerinizi hesaba çekiniz. Kendinizi en büyük buluşma için hazırlayınız.  Kıyamet gününde hesap, ancak dünyada kendini sorgulayanlar için kolay olur.”[8]

Hazırlayan: Abdülkadir ERKUT
Din İşleri Yüksek Kurulu Uzmanı
Redaksiyon: D.İ.B. Hutbe Komisyonu

[1] Ahmed b. Hanbel, III, 18.
[2] Nisa 4/78
[3] Ankebut 29/57.
[4] Kehf 18/46
[5] İbrahim 14/31; Münafikun 63/10-11.
[6] Buhari, Rikak, 3
[7] Tirmizi, Zühd, 4)
[8] Tirmîzi, Kıyame, 25.

[ATO]

ATO

[Etiket:]

EN ETKİLİ NASİHATTİR