|
|
 |
|
|
AKP kurmayları, önceleri “kokteyle geldin gelmedin, orduevine girdin girmedin; yok eşimle eksik tokalaştın, ayağa kalktın kalkmadın!” gibi basit psikolojik hamlelerle yürüttükleri TSK karşıtı mücadelenin ilk edebi mahsulünü, nihayet sempatik bir slogan olarak vitrine çıkarmayı başarmışlardır.
“Siyasetten Asker Vesayetini Kaldıracağız”
Bu tehlikeli sloganın basit anlamı, “daha demokratik bir Türkiye”dir. Ancak; “hangi siyasetten?” sorusuna dürüst bir cevap verilmediği takdirde bu ifade, ülke güvenliğini tehlikeye atan bir psikolojik savaş silahına dönüşebilmektedir.
Eğer bu sözle gerçekten demokrasi amaçlanıyorsa “Parlamento üzerindeki askeri baskıyı kaldıracağız,” denilmesi gerekirdi. Böylece iç ve dış “Politik Güç”ün kaynağı olan “Milli Güç”ün en önemli unsuru olan “Askeri Güç,” teröre ve Amerikan baskılarına karşı muhafaza edilebilir; bu durumda mesela İsrail, Mavi Marmara’yı 9 yerinden vuramazdı.
Amaç Farklıdır:
Bu slogan, İslam’ı siyasete uyarlamayı, 1980’lerde İran Devriminin erken yitirilmiş ve bugün unutulmuş teorisyeni Ali Şeriati’den öğrenmiş “AK GENÇ”liler için geç kalmış bir devrim manifestosu hükmündedir.
Bu slogan, Ortadoğu diktatörlerinin korkulu rüyası “İhvan-ı Müslimin” hareketinin kurucusu Hasan El Benna’dan feyz almış radikal İslamcıların, “Minyeli Abdullah”ınkine benzer rüyalarının bir an için gerçekleşmesi gibi algılanabilir.
Bu slogan, yıllarca ehl-i sünnet ve’l- cemaatin, diyanetin imamlarını yok sayan ve “darülharp” mescitlerinde kendi imamlarının arkasında kılınan namazı muteber gören “Siyasal İslam” hareketinin yavaş yavaş takiyyeden çıkıp ihtilal gömleğini giymesi olarak görülmelidir.
“İhvan”ın 12 Eylül 2010 referandumundaki geniş katılımlı saldırılarını bu ihtimallerle birlikte değerlendirdiğimizde MHP Genel Başkanının işaret ettiği “AKP’nin gizli gündemi”ni daha kolay anlamaya başlarız.
AK Gündem – Kara Vesayet
“Kendimizi halka sevdirmiş ve halktan bu kadar oy almışken Saidlerden miras, şakilerden hediye gençlik ideallerimizi neden hayata geçirmeyelim?..”
AKP’nin Milli Görüş parasıyla semirmiş çelik çekirdeği böyle düşünmektedir.
Askerle mücadele edebilmek için cesaret, belge ve bilgi toplarken, erken modernleşen cemaatlerin teknik ekipmanını da kullanan bu “ucuz devrim öncülerinin” ne kadar başarılı olduklarını zaman gösterecek; ancak bizim izlerini görmeye başladığımız bir gerçek var ki; o da, Türk siyasetinin, bu “Acemî Devrimciler” yüzünden bu kez de “ABD’nin ve Eşkıyanın vesayeti” altına girdiğidir.
Hal böyle olunca da: At iziyle it izi birbirine karışmakta; yağız at vesayetinin yerini kuduz it vesayeti almaktadır.
Başbakan, organizatörü devlet düşmanı eski anarşistler ve gizli Kürtçüler olan bir sahte demokrasi şenliğine teşrifatçı olmuş; “ABD ve PKK vesayeti”ne doğru hızla yol almaktadır. Bilinen odur ki; İç ve Dış güvenlik politikaları, şayet “asker vesayeti altında,” ordudan güç alarak yürütülmezse milli güç yeterince kullanılamaz ve düşmanlarınız karşısında mevzi kaybedersiniz.
Son günlerde “Apo’yu Humeynileştiren” etken bu acemilik ve aymazlıktır.
AKP, fırsatçı devrimcilik hırsının kurbanı olarak bu basit “milli güvenlik kuralını” gözden kaçırmakta ve TSK’yı acımasızca yıpratmaktadır. İktidar partisi, seçimle gelip de geri gitmeye niyetli bir demokrasi partisi gibi değil, “İhvancı Devrimin” öncü kuvveti gibi davranmaktadır. Seçmeni işkillendirmek ve oy kaybetmek pahasına; basın, ordu, üniversite ve yargı gibi bağımsız çalışması gereken kurumlar üzerinde hakimiyet kurmaya çalışmasının sebebi budur.
Neden MHP’ye Saldırılıyor?
Bu “ucuz devrim” stratejisinin bir parçası da MHP’den kurtulma projesidir.
MHP gibi inançlara saygı ve “halkın değerleri” konusunda CHP benzeri bir “kabahati” bulunmayan bir partinin, iftira ile “etnik Milliyetçi” ilan edilmesinin mantıklı amaçları vardır:
1- PKK’ya “Kürtçü tezlerin haklılığı” konusunda referans olup, şirin görünerek Apo’yla müzakere şansını devam ettirmek. Terör eylemlerini Apo’nun himmetiyle durdurarak halkın siyasallaşan terör karşısında cepheleşmesini ve MHP ile bütünleşmesini önlemek.
2- AKP’deki Kürt milletvekillerinin “feodal etnik asabiyyetini” okşayarak; “Türk’üz ama Milliyetçi değiliz; öyleyse aşiretleriniz ve biz, birbirimizi sevmeliyiz; bî zahmet gelsin oylar!..” diyebilmek.
3- Genel olarak da Ümmetçi görünerek Müslüman ve kavga karşıtı “bölge oylarını” diğer sağcı partilere kaptırmamak.
4- Sonra da batıya dönüp, “biz de Milliyetçiyiz ama MHP gibi değil…” diyebilmek. Böylece PKK terörü karşısında yükselen değer olan Milliyetçilikten MHP’nin hakkıyla nemalanmasını önlemek.
AKP işte bu amaçlarla MHP’ye sataşmakta ve bu uğurda şiddetli bir cehalet örneği sergilemektedir.
Nereden bakarsanız bakın, Terörle mücadele eden bir hükümetin, kendi silahlı kuvvetleriyle ve vatanseverleriyle bu kadar acımasız bir yoğunlukta mücadele etmesi, MHP gibi kendi içinde sakin ve asabi kitlelere “sakinleştirici” bir rol oynayan bu partiye durup dururken Irkçılık ithamında bulunulması, tarihin affetmeyeceği bir bühtandır.
Ülkücülerde son zamanlarda iyice artan ve referandumda zirveye çıkan AKP karşıtlığı, “Türk-İslam Ülküsünden Türkçülüğe dönüş” gibi görülen bir ideolojik kırılmanın değil, işte bu düzeysiz ve iftiracı MHP aleyhtarı kampanyanın doğal bir sonucudur.
Bu arada Başbakan, partisindeki “adi hizmet Ülkücüleri”ni muhafaza etmek ve oy kapmak uğruna bir Ülkücü şehidimiz için gözyaşı dökebilmiştir. Ancak MHP’nin AKP’nin tek alternatifi olduğunu bilen ve elinde ideolojik bir argümanı bulunmayan Başbakan, kutlu davamıza karşı sürdürdüğü ucuz iftira siyasetiyle her geçen gün Ülkücülerin nefretini kazanmaya yani “Allah yolundan uzaklaşmaya” devam etmektedir.
Biz “ucuz devrimin” bu “hızla zenginleşen öncülerini” gözden kaybetmeye hiç niyetli değiliz. Onları bir gün mutlaka gıybet ve iftira ehlinin eninde sonunda içine düştüğü nedamet çukurlarından alıp; daha gözle görünür bir yere, yükseğe, en son makamları olan “yüce divana” teslim edeceğiz. İt vesayeti altına girmeyeceğiz.
“Savaş bize düğündür;” diye işin kolayına kaçmayacağız!..
Bu kutsal vazifeyi Türkiye fiilen bölünmeden ve kardeş kanı dökülmeden; sandık marifetiyle yapabilmek için “12 Haziran’a kadar şölen tadında” çalışacağız.
ŞÜKRÜ ALNIAÇIK "ATLI GÖÇEBE"
|
