Son Dakika
24 Eylül 2017 Pazar
10 Aralık 2014 Çarşamba, 19:17
Harun Meral
Harun Meral harunmeral@gmail.com Tüm Yazılar

Cemiyet olarak ne haldeyiz?

Cemiyet olarak ne haldeyiz? Cemiyet olarak ne haldeyiz? diye düşündüm biraz. Milli bir ülkümüz ve politika üstü bir ortak siyasetimiz var mı acaba? diyerek çok düşündüm. Kendimizi ne kadar anlıyoruz , birbirimizle ne kadar anlaşabiliyoruz.? Ortak paydalarımız nelerdir acaba.?. Bu sorularla meşgul oldum bugün. Karmakarışık duygular kapladı iç dünyamı.. Yalnız olduğumu hissettim bir anda.. Cemil […]

Cemiyet olarak ne haldeyiz?

Cemiyet olarak ne haldeyiz? diye düşündüm biraz. Milli bir ülkümüz ve politika üstü bir ortak siyasetimiz var mı acaba? diyerek çok düşündüm. Kendimizi ne kadar anlıyoruz , birbirimizle ne kadar anlaşabiliyoruz.? Ortak paydalarımız nelerdir acaba.?. Bu sorularla meşgul oldum bugün. Karmakarışık duygular kapladı iç dünyamı.. Yalnız olduğumu hissettim bir anda.. Cemil Meriç cevaplandırdı beni. “Türk […]

Cemiyet olarak ne haldeyiz? diye düşündüm biraz. Milli bir ülkümüz ve politika üstü bir ortak siyasetimiz var mı acaba? diyerek çok düşündüm. Kendimizi ne kadar anlıyoruz , birbirimizle ne kadar anlaşabiliyoruz.? Ortak paydalarımız nelerdir acaba.?. Bu sorularla meşgul oldum bugün.

Karmakarışık duygular kapladı iç dünyamı.. Yalnız olduğumu hissettim bir anda..

Cemil Meriç cevaplandırdı beni. “Türk Milletinin fertleri arasında gezindiğimiz de, Üzerinde anlaştığımız hiçbir ilke yok. Dil perişan, mefhumlar kaypak, kelimeler köksüz. Politikanın çığlıkları yanında fikrin, kültürün ve dostluğun, ayrıca düşüncenin sesi boğuk bir inilti gibi. Politikanın kulakları tırmalayıp insanı esir alan çığlıkları ve katı tarafgirliği karşısında Milli Kültür ve İslam inancı yani bizi biz yapan değerler pörsümüş. Batı taklitçiliği ve Avrupa özentisi had safhada. Hıristiyanlaşmadık ama içimizde bir ortaçağ keşişi yaşıyor. Elbirliğiyle sarıldığımız tek müessese: Aforoz ve dışlamak.. Başka bir marifetimiz yok,bütünleştiricilik adına. Birbirimizi tekfir etmekten başka bir meziyetimiz yok sanki. Sevginin, anlayışın dayanışmanın kaybolduğu karanlık devirlerde yaşıyor gibiyiz.

Saygının ve dinlemenin yani anlamanın olmadığı her ortamda tenkit susar, hiciv konuşur.

Türkiye de folklorik bir İslam var. Din sadece alışkanlıkların tekrarı gibi.

Siyasal yelpazede çoğunluk gibi görünen Sağ uykuda, sol ise şuursuz ve anarşizme teslim. Her iki cephenin ortak vasfı; ben haklıyım sen haksızsın ithamına sarılarak birbirinden uzaklaşmak. Kadirşinaslık ve ortak doğru da birleşmek gayreti yok. İnsanla insanı birbirinden ayıran duvarlar haline gelmiş partizanlık.” Herkes kendi şarkısını söylemekle meşgul. Ancak Silahların konuştuğu yerde şarkı da söylenmez. Artık silahların sesinin şarkı sesini bastıracağı günlerin eşiğindeyiz.

İşte o zaman iş işten geçmiş olmaz inşaallah.

Bir önceki yazımız olan ÜLKÜCÜ İRADE VE SİYASET başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz